दिसणाऱ्या गोष्टीपासून सुरुवात करा
छायाचित्र किंवा अधिकृत चित्र दाखवून मुलाला काय दिसते ते पाहू द्या. आखाडा दोह्यो, पट्टा मवाशी आणि पैलवान रिकिशी आहे. पहिल्या संभाषणासाठी तीन शब्द पुरेसे आहेत. कोणती गोष्ट प्रशिक्षकाकडून समजावून घ्यायला आवडेल विचारा. यातून भेट मुलाच्या आवडीने सुरू होते; प्रवासाआधी पूर्ण करावाच लागणारा धडा होत नाही.
स्पर्धेआधी शिकण्याचे महत्त्व सांगा
खासगी ओळख हा आयोजित शिकण्याचा अनुभव आहे, तर व्यावसायिक सामने स्वतंत्र वेळापत्रक आणि वातावरणाच्या स्पर्धेचा भाग असतात. पाहणे, विचारणे आणि सूचना पाळणे हेही सहभागी होण्याचे मार्ग आहेत हे मुलांना सांगा. असोसिएशनची सचित्र तंत्रे वेगवेगळ्या कृतींची नावे दाखवतात. त्यांचा संवाद व निरीक्षणासाठी उपयोग करा; सत्राआधी भावंडे किंवा मित्रांवर कुस्तीचे प्रयोग करण्यास प्रोत्साहन देऊ नका.
पूर्ण करता येणाऱ्या अपेक्षा ठेवा
मुलांना आरक्षणात निश्चित झालेल्याच गोष्टी सांगा, त्यात कुठे जाणार व प्रौढ कसे सोबत राहतील हेही येते. कार्यक्रम चार वर्षांवरील मुलांसाठी सुचवतो, दोन वर्षांपासून विचार करतो आणि बारा किंवा कमी वयासाठी पालक लागतो. प्रशिक्षक त्या दिवशी योग्य उपक्रम ओळख करून देईल असे सांगा. प्रश्न आणायला आणि प्रशिक्षकासोबत कोणते उपक्रम करून पाहायचे शोधायला प्रोत्साहित करा.