अन्तिम क्षणमा ध्यान दिनुहोस्
सुमोको भिडन्त छिट्टै सकिन सक्छ, त्यसैले सबै चाललाई धकेलाइ भनेर व्याख्या गर्न मन लाग्न सक्छ। बरु खेलाडी कहाँ छन्, उनीहरूको शरीर नजिक छ कि छैन र अखडाको सीमामा के हुन्छ भन्ने हेर्नुहोस्। पहिलो पटक हेर्नुको उद्देश्य तुरुन्तै विशेषज्ञ निर्णय दिनु नभई घटनाक्रम पहिचान गर्नु हो। प्रशिक्षकले एउटै चाल समूहलाई उपयुक्त गतिमा व्याख्या गर्न सक्ने भएकाले प्रदर्शन उपयोगी हुन सक्छ।
नतिजालाई खेलकौशलसँग जोड्नुहोस्
जापान सुमो सङ्घले किमारिते भनिने जित दिलाउने खेलकौशलहरू सचित्र सूचीमा चिनाएको छ। उदाहरणका लागि ओशिदाशीमा प्रतिद्वन्द्वीलाई अखडाबाहिर धकेलिन्छ भने योरिकिरीमा शरीर नजिक राखेर अगाडि बढ्दै बाहिर निकालिन्छ। दुवै अखडाको सीमामा टुङ्गिन सक्छन्, तर तिनले फरक क्रिया जनाउँछन्। खेलकौशलको नाम सुन्ने बानीले शरीरको आकार वा गतिको प्रभावमा मात्र भर पर्नुभन्दा खेलपछि फेरि अध्ययन गर्न निश्चित विषय दिन्छ।
आफ्ना प्रश्न अखडामा ल्याउनुहोस्
निजी प्रशिक्षणमा दुई किसिमका अन्तिम चालबीच के फरक छ वा प्रशिक्षकले प्रदर्शनका लागि उदाहरण कसरी छान्नुहुन्छ भनेर सोध्न सक्नुहुन्छ। आगन्तुकको सत्रमा व्यावसायिक प्रतियोगितामा देखिने हरेक चाल दोहोर्याइन्छ भन्ने नमान्नुहोस्। बुकिङअनुसारको प्रशिक्षण र दोभाषे सहयोगका साथ सत्रमै उपयुक्त गतिविधि तय गरिन्छ। पछि आधिकारिक सूचीमा हेर्न एउटा खेलकौशल छान्नुहोस्। केही स्पष्ट उदाहरण चिन्न सिक्नु भविष्यमा सुमो हेर्दा रमाउन उपयोगी सुरुवात हो।